Terwijl mijn zussen vroeger op reis het liefst aan het zwembad bleven spelen, wou ik cultuur zien, steden bezoeken en musea ontdekken. Die interesse zat er als kind al diep in. Wereldoriëntatie was mijn favoriete vak in het lager, en in het middelbaar waren aardrijkskunde, geschiedenis en talen mijn absolute go-to’s.

Toch was het even zoeken. Door mijn ADD bleken richtingen als Handel of STW in het middelbaar totaal niet mijn ding. Mijn ouders zeiden: "Nu moet je iets kiezen waarin je écht uitblinkt." We analyseerden mijn passies, ik switchte naar de TSO-richting Toerisme in Kortrijk, en ik was vertrokken.

Gastslapers en een schelpenketting

Die passie voor cultuur werd thuis al vroeg aangewakkerd. Tijdens het tweejaarlijkse volksdansfestival in ons dorp hadden we vaak buitenlandse gastslapers over de vloer, van over heel de wereld. Ik was te jong om alles te begrijpen en sprak hun talen nog niet, maar ik zocht altijd de interactie op. Ik herinner me nog dat ik een ketting van schelpen kreeg van een Native American danser. Ik heb die heel lang gekoesterd als aandenken aan die persoon, die prachtige dansen en dat spektakel.

Vliegtuigvloten en de 'global-local paradox'

Vandaag kijk ik nog altijd met diezelfde nerd-bril naar de wereld. Ik kan me urenlang verliezen in de technische kant van de luchtvaart: met welk vliegtuig mensen reizen, hoe de seats ineen zitten en hoe de vloot van een airline is opgebouwd.

Ook hoe alles ter plaatse in elkaar steekt, vind ik fascinerend. Wist je bijvoorbeeld dat als je in Egypte in het ziekenhuis terechtkomt, je zelf voor je eten moet zorgen? Volgens de lokale cultuur doet de familie van de patiënt dat. Dat soort details en culturele verschillen boeien mij enorm.

Ik geloof niet in de 'Global-local paradox': mensen willen authenticiteit en local life, maar ze willen ook een McDonald's naast de deur. Dat rijmt niet. Als je naar een Spaanse costa reist en local life zoekt, ga je het niet vinden; alles is er op toerisme toegespitst. Ik stuur je veel liever naar het binnenland. Naar een prachtige stad als Salamanca, die nog heel lokaal is, of naar het échte Andalusië.

Reiziger, geen toerist

Ik ben zelf een reiziger, geen toerist. Ik zal nooit all-in hotels boeken. Niet dat daar iets mis mee is, maar het is niet mijn manier van reizen. Ik maak liever een rondreis door Tunesië dan een week op het strand te liggen. Toen ik één keer een all-in boekte in Zuid-Spanje, eindigde ik met een huurauto waarmee ik in mijn eentje een week lang elke dag weg was om Andalusië te ontdekken. Dat was een prachtige reis.

Ik ben iemand die nooit twee keer naar dezelfde plek reist. Ik zag Zuid-Afrika, ken Frankrijk erg goed, vind Lapland machtig mooi en voel me — ondanks het feit dat ik gay ben — ontzettend thuis in de Arabische wereld. De mensen zijn er zo warm en hartelijk. Overal waar ik kom, neem ik alles in me op om er daarna enthousiast over te vertellen. En op Lanzarote ken ik blindelings de weg, omdat ik er als reisleider voor Neckermann heb gewoond en gewerkt.

Geen brol

Al die bagage en bakken ervaring neem ik elke dag mee naar mijn werk bij Neckermann Reizen in Brugge (Sint-Kruis). Doordat ik zoveel opzoek over technische details — van treinen en kamperen tot vliegtuigtypes — kan ik heel snel schakelen. Ik weet niet alles, dat is onmogelijk in deze sector, maar ik neem wel graag de tijd voor mensen.

Het is al gebeurd dat een klant niet bij mij boekte omdat ik te eerlijk was. Vind ik dat erg? Nee. Ik zeg liever waar het op staat dan dat ik brol verkoop.

Een goeie reis begint bij heel goed nadenken: welk soort reis wil je, wat verwacht je, en waar word jij écht gelukkig van? Dat is voor iedereen anders. Vanuit die basis bouwen we samen jouw ideale vakantie.

Praten over jouw volgende reis? Stuur me gerust een berichtje via Facebook of Instagram, of mail me rechtstreeks op brugge.stkruis@neckermann.be.